Ayyas.Com

Platon’un ünlü İdealar kuramını incelemeye almadan önce, onun evreni algılayış biçimini kısaca irdelemekte yarar vardır. Yapıtları bu amaçla incelendiğinde, Cumhuriyet isimli eserinde yer alan ünlü “Mağara benzetmesi” hemen göze çarpar. Platon, felsefe tarihinde oldukça meşhur olan bu mağara benzetmesini, özet olarak şöyle bir dekor içinde aktarır : “Bazı insanlar karanlık bir mağarada, doğdukları günden beri mağaranın kapısına arkaları dönük olarak oturmaya mahkumdurlar. Başlarını da arkaya çeviremeyen bu insanlar, mağaranın kapısından içeri giren ışığın aydınlattığı karşı duvarda, kapının önünden geçen başka insanların ve taşıdıkları şeylerin gölgelerini izlemektedirler. İçlerinden biri kurtulur ve dışarı çıkıp gölgelerin asıl kaynağını görür ve tekrar içeri girip gördüklerini anlatmaya başlar ama içerdekileri, duvarda gördüklerinin zâhiri olduğuna ve gerçeğin mağaranın dışında cereyan etmekte olduğuna inandırması imkansızdır.” Platon’a göre, insanın yaşam içinde bulunduğu ortamı, bu mağara benzetmesi çok güzel anlatmaktadır.

Platon’un iki evren ayırımı yaptığından kuşku yok. Bir yanda başlangıçsız, sonsuz ve mükemmel olan bir idealar evreni, öte yanda, ölümlü, mükemmel olmayan, nesneler evreni. İnsan bedeni ile gölgeler evreninde bulunmasına rağmen, ruhu bir zamanlar idealar evreninde bulunmuş olduğu için, idealar evrenindeki gerçekler hakkında, kesin olmayan fikirlere sahip olmaktadır. Platon’a ona göre bilgi, ruh için sadece bir “hatırlama”dır. Bu “doğuştan bilgi” veya “ruhun hatırlayışı” konusu Platon’a göre yaşam öncesi bir hayatın varlığı, dolayısıyla ruhun ölmezliği konusunda önemli bir kanıttır. Bu anlayış onun düşüncesinin, Orfeuscu ve Pisagorcu köklerinin kesin işaretidir.

İdealar evreninde salt akıl yoluyla edinilen gerçeğin doğru bilgisi “episteme” ve nesneler evreninde duyularımızla edindiğimiz kanılar; Platon’un evreni algılayış biçimine uygun bir bilgi kuramı... Hemen işaret edelim, çağdaş kavrayışımıza tümüyle ters düşüyor olması, doğuştan gelen bilgiyi, bilgi problemine temel yapan ilk düşünürün Platon olduğu gerçeğini değiştirmiyor…

İdealar Kuramı

Platon’un İdealar Kuramı üzerine neler inşa edebildiğini görmeden önce, idea kelimesinin Platon için ne ifade ettiğini anlamalıyız. İdealar yalnızca nesnelerin düşünsel karşılıkları değildir. Nesnelerin olduğu kadar, nesnesel karşılığı bulunmayan, “adalet, eşitlik, güzellik” gibi soyut kavramların da, kendi ideaları vardır. Ve idealar evreninde, idealar, en üstlerinde Platon’un Tanrı ile özdeşleştirdiği “İyi İdeası”nın da bulunduğu bir sıra düzeni içindedirler. Somut nesnelerin olduğu kadar soyut kavramların da ideaları olduğunu düşünerek, fizikî ve sanal evreni ayrı ayrı inceleyecek olursak; sanal evrende ki formlar hakkında bilgilerimizin tam ve kesin olduğunu, oysa fizikî evrende bulunan nesneler hakkında ise ancak bir kanı, yaklaşık bir bilgi sahibi olabildiğimizi görürüz. Çünkü fizikî evrende algıladığımız hiç bir nesnenin, zihnimizde canlandırdığımıza tıpa tıp uyduğunu iddia edemeyiz. Fizikî evreni algılamamız sürekli yuvarlamalara mahkumdur.

Ezoterik Batıni Doktrinler Tarihi adında bir kitap var . Atlantisten sonra mısır piramitleri , masonlar ve gizli örgütler hakkında . İşte o kitapta Platon ve Muhemmed arasındaki ilişkiye değinilmiş. Özetle Atlantis yokolduktan sonra (nasıl yokoldugu bilinmiyor tabiki) bir grup kurtulan atlantisli cebelitarığı aşarak mısıra gelir ve orda piramitleri inşa ettirerek bazı seçilmişleri kendi ilimleri ve tanrı konusunda eğitirler . Bir grupta aynı şekilde Mayaların , Inkaların oraya gider ordada piramit kurarlar . Neyse .. işte bu piramitler yüzyıllardır belli konularda yeteneği olan insanları eğitiyor . Bir çeşit casus örgütü diyebilirsin . Burayla ilişki olanlar ya mesih yada bilimadamı yada hükümdar oluyor. Kitapta inisiye edildiği söylenen birkaç kişi: Isa , Musa , Muhammed , Platon , Aristoteles , Mevlana ve tarihte adı geçen birsürü insan .

Şimdi rivayete göre atlantisliler bizlerden önce müthiş bir uygarlıkmış ya .. bunlar tanrı konusundada aşmış , metafiziktede , matematik , astronomi ve akla gelebilecek her türlü ilim ve bilimde üstünler . Belli bir tanrı inanışları var o da Tek Tanrı .. Kendi müthiş şehirleri batıp daha ilkel toplumlar arasına gelince bunlar kendilerine bir misyon edinmişler . Bu misyonda cahil olan biz insanlara Tek tanrıyı anlatmak ve ona inanmamızı sağlamak . Ama bunu yapabilmeleri için doğru zamanda doğru hamleleri yapmaları lazım . Bu yüzden kendi belirledikleri yada lonca içinden birinin tavsiye üzerine loncaya katlıp burda eğitim alanları göreve göndermişler çeşitli konularda . Ama insanlara birden bire tek tanrıdan bahsetmek şok etkisi yaratacaği için biz cahil insanların anlayabileceği dilden anlatılması istenmiş. Ilk olarak Musa çıktı ve kısmen başarı sağladı yinede stedikleri sonucu alamadılar. Sonra isa ya iş düştü ve buna dediler ki daha basit anlat , hikayeleştir , masallaştır . Bu yüzden incil baştan sona hikayedir . Sonrada Muhammed gelmiş işte .. İşte masonların kendisi (bu kitabı yazanda masondur) masonluk tarihinin böyle olduğunu ve bu işi yaptıklarını söylüyorlar .

Benim kendi şahsı fikrim bu masonların gerçekten bu gibi işlerle uğraştığı yönünde . Din'de anlattıkları kadar abartılı şekilde olmasada parmaklarının olduğuna inanıyorum . Amaç dünyayı ve parayı yönetmek elbetteki . Masonların dediğine inanırsan dinin yalanı ortaya çıkıyor . Ama dine inanan herkes mecburen masonları reddetmek zorunda hatta varlıklarını bile reddetmek durumundalar . Buda çok büyük bir çelişki yaratıyor çünkü gerçekten varlar - gizliler - her hafta toplantıları olur - içerde ne konuşulur kimse bilmez ama bişeyler konuşulduğu barizdir . Gidip mason olmak istiyorum diye biryere başvuru yapamazsınız ancak tesadüfen bir masonla tanışmışsanız ve bu insan sizi sevdiyse size loncaya tavsiye eder ve duruma göre ya alınır yada alınmazsınız . Acaip beyaz eldivenleri , gizli bi öpüşme şekilleri ve birbirlerine hitap şekilleri var . Mesela bilader diyolar kendi aralarında . Birde usta - çırak ilişkisi var . Loncaya ilk uye olanlar çırak oluyor ve yükselmek çok zormuş. Yani diyeceğim şey şu , bu masonluk ve anlatılanlar çok palavra gibi geliyor olabilir ama somut palavralar bunlar . Ve işin gerçek yüzünün anlattıkları gibi olmadığın malumu ne ? Yinede en iyisi herşeyden kuşku duyup hiçbişeye inanmamaktır.

Platon gerçekliği idealar dünyasında ararken, öğrencisi olan Aristotales aynı gerçeklerin dünyada var olduğunu söyler. Yani platon, dünyaya ve dolayısıyla gerçekliğe bu dünyanın dışında ve ulaşılamaz bakarken, Aristotales ise daha materyalist denebilecek bir düzeyde bakar.

Böyle baktığımızda, Platon, gerçekliğin, doğru olanın, iyi olanın insanlar tarafından bulunamayacağını, en fazla yakınlaşabileceğini söyler. Aristotales ise, Platon'un aksine, gerçekliği yaratanın insan olduğunu ifade eder.

Ortaçağ'ın sonuna kadar, enformasyon kaynaklarının sınırlılığı, iletişimin kopukluğu dolayısıyla, dünya Platon'un izinde gidiyor gibi görünmekte, ancak sanayi devrimi sonrasında iletişimin, ulaşımın hızlanması, şehirleşmenin, sanayileşmenin başlangıcı ve tabiki matbaa'nın yaygınlaşması gibi olayların da etkisi ile, insanoğlu pozitivist felsefenin etkisine girerek Platon'un öğrencisi, Aristotales'in yolunda gitmeye başladı ve sonunda da pozitivizm ve modernizm'in doruğu olan II. Dünya savaşı ve Ekim Devrimi ile dünyada bir komünist devlet kurulabileceğinin, yani insanin merkeze alınabileceğinin ortaya çıkması ile bir anda ortaya insanın üstünlüğü, materyalizm ve gerçeklik denen şeyin insan olduğu bilgisi açığa çıktı. Böylece de, din günden güne etkisini kaybetti. Ancak, II. Dünya Savaşın sonunda Nazilerin yenilmesi ile ortaya çıkan toplama kampları, insanlar üzerinde yapılan deneyler ve sonuçları, Japonya'da da benzer deneylerin yapıldığının görülmesi, sonrasında 90'ların başında SSCB'nin çöküşü, post-modern düşüncenin ortaya çıkışı gibi olayların sonucunda, Pozitivizm, dolayısıyla materyalizm ve Aristotales felsefesi günden güne insanların gözünde düşüşe geçti.

Platoncu düşünce ise günden güne ön plana çıkarak, günün kapitalist ekonomisi içerisinde boğulan insanların tutunabilecekleri bir dal olarak din ile beraber yeniden ortaya çıktı ve bugün kapitalist ülkelerin, büyük firmaların..vb. kullandıkları reklam, propaganda taktiklerini II. Dünya savaşında ortaya çıkan Almanya ve Japon toplama kamplarında insanlar üzerinde yapılan deneylerin sonuçlarının daha sonrasında bilimsel laboratuvar çalışmaları ile birleştirilmesi (ki, bunların çoğunu ABD Almanya ve Japonya - Çin bölgesindeki yetkili ve yetkisiz kişilerden para ile veya zorla almıştır) sonucunda bugün, Platon'un idealar kuramı ışığında ilerleyen ancak idealar dünyasının yerini dinin aldığı, pozitivizm'in bilimsel veri elde etme yöntemlerini vahşi diyerek elde edilen tüm doneleri bir bir yine insanlar üzerinde kullanan, uygulayan ve daha önemlisi yönetim kademesi halen kısmen aristotales etkisinde, ancak halk kitlelerinin her gün daha çok Platon'a kaydığı bir dünyada yaşıyoruz...

epileptik bir bebedir kendisi. öyle çakarmış arada bir kafasında.