Ayyas.Com

Overkill'in 2000 yılında çıkan bu albüm Overkill soundu için bir devrim ve modernize çalışmasıdır. Yaşı çok ilerlemiş -tabiri yerindeyse amca denilebilecek- bu adamların yaptığı en hareketli ve headbange uygun albümüdür. Sound olarak albüm gerçekten gayet iddialı. Bazı parçalarda üç gitar giriyor. Bas aynı şekilde gümbür gümbür fakat gitarlar biraz daha öne çıkmış gibi. Vokalist Bobby''blitz''Ellsworth ise sesindeki tizliği son damlasına kadar kullanmış ve ortaya adeta çığlık atan bir yarasa çıkmış. Melodiler oturmuş, sözler yerinde bu albümde. İnsanın ilk dinleyişte seveceği şarkılarla dolu albüm. Fakat rifler çok fazla tekrar ettiğindençabuk da sıkılanılabiliyor. Yine de tavsiye ederim Overkill'in en leziz...

Yeni bir ballad albüm ekledik . Bütün olarak çok hoş bir albüm oldu düşüncesindeyim , ben çok severek dinliyorum umarım beğenirsiniz .Aşık olanlar , duygusal takılanlar , aşık olmak isteyen ama olamayanlar , mutlaka iindirsin , melankoli yapsın otursun :P Teknik destekten dolayı , Agrias , Cavanagh ve Am_I_Evil'e teşekkürler :) Playlist şu şekilde ; Sonata Arctica - Draw Me Edguy - Scarlet Rose Iced Earth - Ghost Of Freedom Demons & Wizards - Fiddler On The Green Nevermore - Forever Queensyrche - Silent Lucidity

Melodik death metal yapan Yunanistanlı grubun 97' tarihli sevdiğim bir albümüdür. İsmi insanı biraz albümden soğutsa da albümün içeriğindeki değişik temalarda şarkılar dinlenmeye değer nitelikte. Lesbian Show'un ilk şarkısı albüme adını veren Lesbian Show. Şarkı albümün çığlıklar atarak kaçan kadın sesli introsunu ve bir sonraki şarkının başını da kapsıyor. Zaten albümdeki bir şarkının sonu diğerinin başı olacak şekilde tasarlanmış. Albümdeki ritmler klasik Nightfall ritmleri ve tam kafa sallama kıvamında. Bunun dışında brutal vokale eşlik ederek onu melodik hale getiren bir gitar ve bir de solo gitarı bulunuyor ve üç gitarla death metal yapan grup kendini aşıyor. Albümde hırçın bir death metal havasından çok cinsellikle harmanlanmış...

1999 Steamhammer

1999 tarihli Overkill albümüdür. Bu albüm Türkiye'de yayınlandığında Türkiye'de en çok satılan Overkill albümü olmuştu. Bir sene öncesinde ''From Underground and Below'' albümünün ardından gelen turnede Türkiye'yi esgeçmeyen grubu canlı izleme fırsatı bulanlar büyük ihtimalle grubun sahnede verdiği gazla bir dahaki albümü kapıştılar. Necroshine albümü albüm introsu gibi gözüken kirli gitar sesleriyle başlıyor ve devamında albüme ismini veren Necroshine adlı parçayla devam ediyor. Necroshine parçası müzik olmaktan öte, bir tür ''konserde çalınacak parça''olmuş. Ağır ve vurgulu ritmlerin içinde headbang ve pogonun damakta bıraktığı muhteşem bir tat var. Devamında gelen ve zaman zaman eski motorcuları anımsatan melodilere sahip...

Büyük üstad Chuck Schuldiner'ın son albümüdür. Artık Death'in death metal çizgisinden çıkarak progressive metal gibi birşeyler yaptığı albümdür. Her albümde eleman değiştiren Chuck'ın Death'e aldığı en iyi baterist(Richard Christie) bu albümde çalmıştır sadece. Bu bateristin kullandığı zillerin ve tomların kalabalıklığı beni 2 kanaldan davul kaydı yapılmış olabileceği şüphesine düşürmüştü bir süre. Fakat sonra onun bir Drum Crusher olduğunu anladım. Albüm introsu sayılabilecek bir bateri solosuyla giriliyor Scavenger of Human Sorrow'a. Tonlar ve çığlıklar daha da tizleşmiş, soloların uçmuş olduğu albümde Chuck'ın ölçü dinlemeyen vokalleri de iyice aşmış kendini. Üstelik sesi de can çekişen bir leşçinin sesine benziyor. Ve bu...

1972 yılında Abbey studyolarında kaydedilmeye başlanan Dark Side Of The Moon 1973 yılında Pink Floyd tarafından piyasaya sürüldü. Albüm herşeyiyle Rock dinleyicileri için bir dönüm niteliği taşıyordu. Her kesimden Rock dinleyicisini kendisine hapsetmiş Dark Side Of The Moon ayrıca çok uzun süre listelerin tepesinde kalarak listeleri altüst etmeyi başarmış bir albümdür. 1973 yılında digital efektlerin günümüzdeki gibi kullanılmadığı düşünüldüğü zaman Dark Side Of The Moon'un neden farklı bir albüm olduğu ortaya çıkabilir. On The Run , Money , Time gibi şarkılarda kullanılan efektlerin düzeyine bugünki teknolojiyle bile ulaşan az albüm vardır. Dark Side Of The Moon'un başarılarından biriside elbetteki her bir şarkının ayrı...

Piyasaya çıktığı dönemdeki albümler arasında belki de en abartılı tarzı yakalamıştır Slayer bu albümle. Zaten albümün kapak resmi ve içerisinde geçen grup elemanları resimleri (Jeff Hanneman'ın elinde eşşek kadar bir haçla gitar çaldığı resim özellikle berbat) grubun ''Biz metalciyiz, keseriz, biçeriz'' biçimindeki tavırlarını yeterince ortaya koyuyor. Fakat grup bununla da kalmıyor, saran bir teyibin çaldığı müzik gibi kasış bir hız ve neredeyse tamamı Tanrı'yla olan düşmanlığı dile getiren şarkı sözlerini bir araya getiriyor, albüm yaptık diye çıkıyor ortaya. Teknik olarak albümün daha trajik bir durumu var. Tonlar konusu tam bir felaket. Gitar tonları can çekişen bir lambanın cızırtısı gibi, bass arada bir Tom Araya'nın...

Pink FLoyd'un çok uzun yıllar bassisti olan Roger Waters 16 yıldır üzerinde çalıştığı operayı bitirdi. Ca Ira Galli baritone Bryn Terfel ve birçok başka klasik müzik sanatçısını içinde buluşturuyor. Ca Ira için Operanın Fransız Devrim gibi yakıştırmalar duyulabilir. Eylül ayından raflarda yerini alan Ca Ira bu yıl sonunda Roma'da verilecek bir konser ile tanıtılıcak. 61 yaşındaki Waters Ca Ira üzerine 1989 yılında söz yazarı Etienne Roda-Gil in yaklaşması ve Roda-Gil'in karısı Nadine'in ışham vermesi üzerine başladı. Eski şarkılarını kullanıp kullanamayacağını söordu 6 haftalık bir çalışma sonucunda elimizde 2 saatlik bir demo vardı. Etienne Roda-Gil'in eşi Nadine Roda-Gilin lösemiden ölmesi üzerine projeye ara verildi ama daha...