Ayyas.Com

Bazıları Pink Floy'un bu ilk çıkışını grubun en iyi albümü olarak değerlendirir. Albüm Dark Side of the moon ve The Wall albümlerinden çok farklıdır. Bu nedenle de aynı grup tarafından kaydedildiklerine inanmak gerçekten çok güçtür. Aslında pek çok yönden aynı grup oldukları söylenemez. O zaman grubun beyni çılgın , kararsız , ne yapacağı belli olmayan tutarsız Syd Barrett'tı ve bugünden bakıldığında görülür kmüzik söz konusu olduğunda sözü geçen ikinci kişi Rick Wright idi. 60 lı yılların ürünü olan her plak gibi olsa da bu albümün modasının geçmemiş olması önemlidir. Şüphesiz Savaşma Seviş sloganı ile uyuşturucuyla ilgili temaların olmamasının bunda payı büyüktür.

Pek çoklarının albüme affettikleri o Ingilizlere has mizah anlayışı albümün adında da açıkça görülür. Albümün adı Barrett-severlerin mutlaka okuması gereken Kenneth Grahame'in Wind in the Willows adlı kitabının bir bölümünden alınmıştır. Yıldız olmanın yarattığı baskılar ve aşırı miktarda aldığı LSD'nin de etkisiyle Barrett'in ruh sağlığı gitgide bozulmaktaydı. Parça aralarında hatta parçalar çalınırken bile melodileri ve şarkı sözlerini değiştiriyordu. Albümün yapımcısı Norman Smith Rubber Soul'unda içlerinde bulunduğu o güne kadar yapılmış bütün Beatles albümlerinin ses mühendisi olarak biliniyordu. Pink Floyd'la yaptığı bu albüm onu o sıralarda tamamlanmakta olan Sergeant Pepper'da çalışmaktan alıkoydu. Sergent Pepper'in kaydedilmekte olduğu stüdyoda Abbey Rıad'da Floyd'unkinin hemen yanıbaşındaydı. Smith albümdeki tınıyı yaratmakta kullanılan teknik hilelerin çoğunu Beatles'la çalışmaları sırasında öğrenmişti. Bike'taki playout'u ve Interstellar overdrive'daki panningi dinlediğinde modern ve dijital bir stüdyoda olsaydı neler yapardı diye düşünmekden edemiyor insan.

Ikinci bir Barrett bestesi olan See Emily Play adlı 45'lik albümde yoktu ama Japonya'da piyasaya çıkarılan albüme şarkı sözlerinin bulunduğu sayfayla birlikte bu şarkıda eklendi. Parça Amerika'daki versiyonda da yer alıyordu.

Albümün ön kapağı grubun birden fazla görüntü yaratan bir filtrenin yardımıyla çekilmiş bir fotoğrafıydı. Barrett'in arka kapak için yaptığı tasarım çok daha iyiydi. Grubun Rorschach testlerindeki mürekkep lekelerine benzeyen siluetinin yer aldıı bu fotoğraf malesef pek ilgi görmedi. 1994'te çıkarılan versiyonunun çok daha gelişmiş bir ses kalitesi sunmasına ve buna pek çok da pfotoğraf eklenmesine karşın fotoğraf bu versiyondan çıkarıldı.

Albüm 1973 yılının Aralık ayında tekrar piyasaya A Saucerful of Secrets la birlikte yeniden sunuldu.